Παρασκευή 12 Αυγούστου 2022

ΣΠΗΛΙΑ ΝΤΑΒΕΛΗ ΠΕΝΤΕΛΗ





Η Σπηλιά του Νταβέλη αποτελεί ένα από τα πλέον συζητημένα και μυστηριώδη μέρη στην Αττική. Η σπηλιά που βρίσκεται στην Πεντέλη στην πραγματικότητα ονομάζεται Σπήλαιο Πεντέλης ή Σπήλαιο Αμώμων. Είναι ένα σπήλαιο το οποίο είχε ήδη ανακαλυφθεί από τους Αρχαίους Έλληνες. Ήταν τότε που οι ίδιοι λάξευαν το βουνό για την παραγωγή του φημισμένου Πεντελικού μαρμάρου. Εδώ και δεκαετίες οι κάτοικοι της περιοχής (όχι όλοι….) αναφέρουν την εμφάνιση περίεργων φώτων και θορύβων. Εκατοντάδες αναφορές, μαρτυρίες, αλλά και πειράματα από ερευνητές του είδους. Υπάρχουν αρκετές εκδοχές για την προέλευση του ονόματος της Πεντέλης. Οι πιο γνωστές είναι : "Πύλη εν τέλι", "Πέντε Έλη", "Πύλη εν τω τέλι". Στην δεξιά πλευρά της εισόδου βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Τα τείχη της κοσμούσαν εντυπωσιακές τοιχογραφίες του 13ου αιώνα. Στο ίδιο σημείο βρίσκεται και το ασκητήριο του Αγίου Σπυρίδωνα. Οι δύο εκκλησίες, αφού υπέστησαν τεράστιες ζημιές, εν τέλει υποστυλώθηκαν και συντηρήθηκαν. Οι τοιχογραφίες πλέον εκτίθενται στο Βυζαντινό Μουσείο της Αθήνας. O ίδιος ο ναός έχει συνδεθεί και αυτός με μυστηριώδες ιστορίες! Στην σπήλια και τον ευρύτερο χώρο της, λένε ότι  συμβαίνουν πολλά παράξενα, όπως απώλεια μνήμης, λανθασμένες ενδείξεις οργάνων, αντικείμενα που δεν έπρεπε να βρίσκονται εκεί. Μετά το 1990, η σπηλιά συνδέθηκε με μυστικιστικές τελετές. Μέχρι και οι σατανιστές της Παλλήνης λέγεται ότι χρησιμοποιούσαν το σπήλαιο. Αναφορές με παράξενα φώτα στον ουρανό, μυστηριώδεις ήχους κ.λπ. Μέσα στη σπηλιά του Νταβέλη υπάρχουν μεγάλες ανωμαλίες στο μαγνητικό πεδίο. Φακοί αναβοσβήνουν χωρίς λόγο ή ανάβουν χωρίς μπαταρίες. Τι από όλα αυτά είναι πραγματικότητα ή μύθος το αφήνουμε στους οδοιπόρους της σπηλιάς να τα ανακαλύψουν. Άλλωστε η αλήθεια είναι κάτι που είναι διαφορετικό για τον καθένα. Ιστορίες  που θέλουν να υπάρχει υπόγεια διαδρομή και έφτανε είτε στο Μέγαρο της Δουκίσσης Πλακεντίας με την οποία είχε σχέση είτε ακόμη και η Ακρόπολη. Και φυσικά όλα αυτά ανήκουν στην σφαίρα της λαογραφίας! Εκτός αν οι ίδιες οι ιστορίες των υπογείων διαδρομών όπως λέει και ένας καλός φίλος, αποτελούν κώδικες, που καταδεικνύουν στους γνώστες, όχι υπόγειες διαδρομές, αλλά την ροή ενεργείας και την σύνδεση τους στον χώρο της κάθε περιοχής. Ο Ελληνικός στρατός έχει ανάμειξη στην υπόθεση της σπηλιάς του Νταβέλη. Τη δεκαετία του 80, η πολεμική αεροπορία μπήκε στο παιχνίδι. Η επίσημη εκδοχή ήταν, και είναι ακόμα, (έως την στιγμή που γράφονται ετούτες οι γραμμές) ότι ολόκληρο το σύστημα των τούνελ, ήταν για μέρος του ΝΑΤΟ. Τόσο η χωροφυλακή όσο και το Υπουργείο Πολιτισμού δεν έδωσαν καμία εξήγηση για την φύση των έργων, το Γενικό Επιτελείο Στρατού αρνήθηκε αρχικά την οποιαδήποτε ανάμιξη. Αργότερα όμως και μετά από ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Ταχυδρόμος” της 6ης Οκτωβρίου 1977 το Γ.Ε.Σ. παραδέχτηκε πως ο στρατός είχε ξεκινήσει άκρως απόρρητα έργα στη σπηλιά της Πεντέλης! Όμως το γεγονός ότι η υγρασία είναι σε πολύ ανεβασμένα επίπεδα, τα καθιστά ακατάλληλα για την φύλαξη στρατιωτικού υλικού. Αυτό ήταν αρκετό να πυροδοτήσει διάφορες θεωρίες. Όπως και να έχει η σπηλιά είτε είναι αληθινές οι ιστορίες και οι μύθοι της είτε απλώς θρύλοι έχει το δικό της κομμάτι στον χώρο της λαογραφίας.

Δευτέρα 20 Ιουνίου 2022

ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟ ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ(ΠΑΓΚΡΑΤΙ)


 


Ας μιλήσουμε για κόσμους για παράξενους κόσμους, κόσμους γεμάτους μυστήριο και σαγήνη, όχι δεν σας μιλάω για κόσμους μακρινούς σε κάποιο άγνωστο σύμπαν, αλλά για έναν κόσμο που είναι δίπλα μας, τον κόσμο μας. Ναι δεν χρειάζεται να ταξιδέψουμε μακριά για να συναντήσουμε το μυστήριο! Ίσως να είναι δίπλα μας ίσως μερικά χιλιόμετρα από την πόρτα του σπιτιού μας αλλά ακόμα και στην ίδια μας την γειτονία, αρκεί να έχεις τον τρόπο να ακούς τον αγέρα του μυστηρίου και τα τραγούδια του. Αρκεί να μπορείς να διαβάσεις πίσω από τις λέξεις. Σε ένα κόσμο που η τεχνολογία πλέον διέπει την ζωή μας και που οι άνθρωποι είναι κολλημένοι στις οθόνες, θαρρώ πως είναι κάπως δύσκολο θα μου πει κάποιος. Όμως αυτό κάνει το κυνηγό του αγνώστου να διαφέρει από τους άλλους ανθρώπους. Ότι γνωρίζει να ακούει και να βλέπει. Τον άνεμο και τα μυστικά του. Και ο άνεμος ξέρει και ψιθυρίζει την μαγική μελωδία του μυστηρίου. Ακολουθώντας τους ψίθυρους του ανέμου βρεθήκαμε να ακούμε της ιστορίες που διέπουν το σπίτι του πρώην σταβλάρχη του Βασιλιά Κωνσταντίνου Περικλή Καλλέργη. Ο ίδιος αυτοκτόνησε αφού δολοφόνησε την γυναίκα του. Ενώ στην κατοχή το οίκημα της οδού Άγρας 22 χρησιμοποιήθηκε από τον γερμανικό στρατό ως τοπικό φρουραρχείο και στα υπόγεια του πραγματοποιούνταν βασανιστήρια, κάτι που δίνει στο σπίτι μία βαριά ατμόσφαιρα. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό φαίνεται ότι από την εποχή εκείνη έως σήμερα το σπίτι να μην έχει μονίμους κατοίκους και να έχουν αλλάξει πολύ ο λόγος άγνωστος. Επίσης δεν είναι λίγες οι αναφορές που μιλάν για κρυμμένο θησαυρό και την παρουσία ενός αράπη που τον φυλά, που άλλου από τα υπόγεια του σπιτιού. Ωστόσο το ίδιο το σπίτι και τα όποια μυστήρια του ανήκει σε ένα ευρύτερο πεδίο δύναμης αφού δίπλα του ακριβώς υπάρχει ένας άλλος σημαντικός τόπος δύναμης όπως ο λόφος του Αρδήττου. Αλλά και ο ίδιος ο δρόμος που ανήκει το οίκημα η οδός Άγρας είναι ένας μαγικός δρόμος αφού το όνομα παραπέμπει σε αρχαία γιορτή δύναμης και έχει συσχετιστεί με παράξενες παρουσίες ανοίγματα προς άλλους κόσμους. Ναι όλα αυτά θα μου πει κάποιος ακριβώς δίπλα μας και λίγα μετρά από την γειτονία μας αλλά ποιος σας είπε πως για να συναντήσει κάποιος το μυστηριώδες πρέπει να πάει σε μακρινούς κόσμους. Το τραπέζι του μυστηρίου του δικού μας κατά τα κοινά μάτια συμβατικού κόσμου μπορεί να χορτάσει τον πεινασμένο για μυστήρια εξίσου καλά όσο και εκείνοι οι κόσμοι που περιγράφονται στα φανταστικά διηγήματα! Τι λέτε λοιπόν θα κάτσουμε να γευτούμε τις απολαύσεις του μυστηρίου;

Τρίτη 26 Απριλίου 2022

ΜΕΓΑΡΟ ΔΟΥΚΙΣΣΗΣ ΠΛΑΚΕΝΤΙΑΣ ΠΕΝΤΕΛΗ

 



                                                                   








Η Δούκισσα της Πλακεντίας, γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Αμερικής το 1785. Ανήγειρε μεγαλοπρεπή κτίρια. Συνολικά έκτισε έξι οικοδομήματα, δύο από τα οποία ήταν Μέγαρα. Ένα εξ αυτών είναι το «Καστέλο της Ροδοδάφνης» στην Πεντέλη, το περίφημο γοτθικό ανάκτορο. Η παρακαταθήκη της ήταν πολλά δημόσια έργα και τέσσερις εμβληματικές κατοικίες μοναδικής αρχιτεκτονικής ομορφιάς. Ο πύργος της, γνωστός ως Καστέλο της Ροδοδάφνης, κτίστηκε το 1840 σε οικόπεδο που μέχρι τότε ανήκε στη Μονή Πεντέλης. Λέγεται ότι η Δούκισσα έβαλε λυτούς  για να καταφέρει να αγοράσει το οικόπεδο από τη Μονή, η οποία είχε θέσει άτυπα ολόκληρο το ορός Πεντέλης υπό τη διακυβέρνηση. Ο θρύλος θέλει, μια κατάρα που κατέτρεχε τη Δούκισσα : σύμφωνα λοιπόν μ’ ένα χρησμό μιας τσιγγάνας, η Δούκισσα θα πέθαινε μόλις ολοκλήρωνε κάποιο από τα κτήριά της. Άφηνε επίτηδες τα κτήριά της ημιτελή, ώστε να κερδίσει κάποια χρόνια ζωής! Η προσωπικότητα ενέπνευσαν εκατοντάδες μύθους και θρύλους. Όπως αυτός που θέλει τον πύργο να συνδέετε με την σπηλιά του Νταβέλη. Δεν έχει βρεθεί όμως κανένα λαγούμι που να οδηγεί από τη Σπηλιά στου Νταβέλη στον Πύργο της Δούκισσας, ούτε έχει βρεθεί το περίφημο υπόγειο δίκτυο στοών που συνδέετε με τον πύργο και την Δούκισσα. Πολλά ακούγονται επίσης για τις θρησκευτικές ιδεολογίες της Σοφί ντε Μαρμπουά-Λεμπρύν κύριος μετά το θάνατο της κόρης της. Αρχικά ήταν Χριστιανή, μετά είχε επαφή με την ιουδαϊκή θρησκεία ενώ στη συνέχεια πρεσβεύει μια δική της προσωπική θρησκεία-αδελφότητα, με ανάμεικτα στοιχεία  δοξασιών, ιουδαϊσμού και ισλαμισμού. Ίδρυσε την αδελφότητα, με κέντρο της τον πύργο και την Βίλα Ιλίσια και με μέλη Έλληνες και ξένους. Η Δούκισσα τάφηκε κοντά στο Καστέλο της Ροδοδάφνης, ενώ και ο τάφος έχει τις δικές του ιστορίες όπως ο θρύλος που θέλει να βλέπουν κοντά στον τάφο την μορφή της Δούκισσα της Πλακεντίας ή άλλοτε ακούνε κλάματα και μοιρολόγια που σχετίζονται με τον χαμό της κόρης της και φυσικά ακούγονται εντός του τάφου, παρότι τα κόκαλά της είχαν διασκορπιστεί από ληστές που άνοιξαν τον τάφο ψάχνοντας θησαυρούς. Μετά τον θάνατο της ο Πύργος άλλαξε πολλά και διάφορα χέρια. Για παράδειγμα, τη δεκαετία του 1960 έγινε η θερινή κατοικία του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου. Σήμερα, ο Πύργος φιλοξενεί το Πολιτιστικό Κέντρο Κοινότητας Πεντέλης. Εκεί διοργανώνονται πολλές εκδηλώσεις ενώ διαθέτει και πλούσια δανειστική βιβλιοθήκη.

 




Κυριακή 6 Μαρτίου 2022

Ο ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟΣ ΛΟΦΟΣ ΤΟΥ ΑΡΔΗΤΤΟΥ(ΑΘΗΝΑ)









Tο όνομά του από τον αρχαίο επώνυμο ήρωα της Αττικής Αρδήττη όταν σ' αυτό το χώρο συμφιλίωσε τους κατοίκους της Αττικής με όρκο. Ο Αρδηττός έχει ύψος περίπου 235 μέτρα και στην αρχαιότητα περιλαμβανόταν στο δήμο «Άγραι» όπως έτσι ονομάζονταν όλη η πέραν του Ιλισού περιοχή και ίσως να πρόκειται για τον παλαιότερα λεγόμενο Ελικώνα. Κάτι που δεν πρέπει να προσπεράσει ο αναγνώστης είναι ότι το όνομα παραπέμπει σε ενεργειακές δίνες! (να μην συγχέεται με τον  Ελικώνα στο Γαλάτσι). Στο λόφο οι αρχαίοι Αθηναίοι δικαστές, μετά την εκλογή τους και σε ανάμνηση του παλαιού γεγονότος, ορκίζονταν δημόσια στο όνομα του Δία, του Απόλλωνα και της Δήμητρας, τον «ηλιαστικόν» λεγόμενο όρκο! O Ηρώδης Αττικός μετά την αποπεράτωση του Παναθηναϊκού Σταδίου ανήγειρε στη κορυφή του εν λόγω λόφου μικρό ναό προς τιμή της θεάς Τύχης, (Εδώ να σημειώσουμε πως οι αρχαίοι ναοί δεν χτίζονταν ποτέ τυχαία αλλά κάτω από διαδικασίες αρχαιοαστρονόμιας και γεωμαντείας σε ειδικούς χώρους πάντα.) του οποίου τα λείψανα διακρίνονται ακόμη και σήμερα, ενώ επιπρόσθετα έστησε εκεί και το χρυσελεφάντινο άγαλμά της. Ο ναός αυτός αναφέρεται από τον Ντόνγουελ και σημειώνεται και στο σχέδιο του Βέελερ. Στους πρόποδες του ναού υπάρχει το πηγάδι της τύχης που έχουν αναφερθεί παράξενες καταστάσεις όπως αυτή που μιλάει για φασματικές τριχοειδής σφαίρες! Επίσης κάποιοι συνδέουν τον χώρο με υπόγειες στοές που διέπουν την Αθήνα! Κάτι που φυσικά δεν ισχύει αφού στο εσωτερικό του λόφου το μόνο που υπάρχει είναι ένα καταφύγιο μερικών δεκάδων μέτρων… Επίσης στο χώρο υπάρχουν αναφορές για φασματικές μορφές καθώς και για ανθρώπους που μάρτυρες τους περιέγραψαν ως αστροναύτες που κατέβαιναν από τον ουρανό (διάβασε σχετικά το βιβλίο Οι πύλες του αλλόκοσμου, του ερευνητή Θανάση Βέμπου) Ο ίδιος αναφέρει για κάποιες αναφορές του Γ. Μπάλανος ότι στο εσωτερικό του λόφου μεταξύ της δικής μας διάστασης και μιας διαφορετικής πραγματικότητας υφίστανται μια αξονική πλάκα όμοια με αυτή που αναφέρει ο Άρθουρ Κλαρκ στην Οδύσσεια του διαστήματος. Ο Γ. Μπαλάνος στο βιβλίο του Εισβολείς κάνει λόγο για έναν φασματικό δρόμο κοντά στο Παναθηναϊκό στάδιο ενώ και σε άλλα του βιβλία μιλά για καταστάσεις που έχουν να κάνουν με τον χώρο του παράξενου και των άλλων πραγματικοτήτων κάτι που δείχνει το πόσο σημαντικός ήταν ο χώρος (δες στο βιβλίο κάτι που έρπει σαν σκιά του ιδίου) στο περιοδικό mystery o Γ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ  (Περιοδικό Mystery, τεύχος 5). Έτυχε λοιπόν να μου αναφερθεί η ύπαρξη ενός περίεργου οικήματος, το πίσω μέρος του οποίου επικοινωνούσε με τον Αρδηττό. Μάλιστα ένας από τους τρεις αποφάσισε να μου δείξει το σπίτι από κοντά. Μαζί μου ήταν ο Γ.Φ. λάτρης του μυστηρίου και από τους λίγους πραγματικά τολμηρούς που συνάντησα στο χώρο της έρευνας. Πλησιάζοντας στο σπίτι νιώσαμε να μας περιτριγυρίζει η αίσθηση ότι «κάτι» μας περίμενε. Ίσως έφταιγε η ορθάνοιχτη πόρτα του ερειπίου ή ίσως το υποσυνείδητο, που γνωρίζει τα πάντα, ακολουθούσε αυτή την τακτική ώστε να μας προετοιμάσει για το συνειδητό σοκ που θα ακολουθούσε. Όπως και να έχει, πρώτος στο εσωτερικό πέρασε ο Γ.Φ, δεύτερος ακολούθησε ο οδηγός μας ο Δημήτρης – συγκρατώ μόνο το μικρό του όνομα και τελευταίος πέρασα εγώ. Ξαφνικά ακούστηκε μία απειλητική και απόκοσμη φωνή που ήταν λες και έβγαινε από αρχαίο δράμα να μας διατάζει να φύγουμε από εκεί. Πραγματικά δεν ξέρω τι ήταν αλλά σίγουρα δεν ήταν ανθρώπινη… Η επόμενη μας κίνηση; Μη γελιέστε δεν ήταν να το βάλουμε στα πόδια, αντίθετα περιμέναμε την αντίδραση αυτού που μας απείλησε. Πού βρήκαμε το θάρρος; Θες η νεανική αφέλεια, θες ότι ψάχναμε κάτι πραγματικά μυστήριο… όπως και να είχε, μείναμε εκεί, περιμένοντας να αντικρίσουμε την απειλή. Μάταια όμως, όχι απλώς δεν μας συνέβη τίποτα αλλά ο Γ.Φ. άθελα του άρχισε την κατεδάφιση που ακολούθησε στο εσωτερικό του σπιτιού. Χάριν αυτού του γεγονότος αποφασίσαμε να αποχωρίσουμε. Δύο χρόνια αργότερα, αφού όταν άρχισε να στηρίζεται σε ένα τοίχο αυτός κατέρρευσε. Ο ίδιος αναφέρει όπως και οι άλλοι, για καταστάσεις επίσης που έχουν να κάνουν και άλλες πραγματικότητες στο ίδιο το άρθρο. Τέλος θα πρέπει να τονίσουμε πως υπάρχουν αναφορές στον χώρο για τριγωνικές φωταψίες καθώς και για παράξενες σκιές που χάνονται στους γύρω δρόμους όπως η οδός Άγρας που είναι γεμάτη από αστικούς μύθους. Όπως και να έχει ο Αρδηττός αποτελεί έναν φάρο μυστηρίου στον χώρο της μυστηριώδες ιστορίας της Αθήνα.